tavada et pişirme


Tavada et pişirme, etin en güzel pişirme yöntemlerinden biridir. Hele, bu tava işini daha da ileriye götürür, eti tavada değil de sac üzerinde pişirirsek, pişen etin lezzetini hiçbir pişirme aleti veremez. Ne kömür mangalı, ne döküm tavalar, ne elektrikli ızgaralar ve benzeri aletler, sac üzerinde pişen etin lezzetinin yanına yaklaşamazlar.

Köylerde, kurban etini çoğunlukla yufka pişirilen ve adına ekmek sacı denen sac'ın üzerinde pişirirler. Ekmek sacını et pişireceğim diye yağlamazlar. Tandırı samanla tutuşturur, sacı ısıtırlar ve çizilmiş etleri tuzlayıp, sacın üzerine yayarlar. Kurban kesilip paylar dağıtıldıktan sonra, her evde bu sac üzerinde et pişirme işi yapılır.

Etin dinlenmeye vakti yoktur. Kurban henüz kesilmişken, bu taze etin lezetinde en büyük pay sahibi, yufka ekmek sacıdır. Birde, etin pişirilmeye uygun halde doğranıp açılmasıdır. Bu işleme yaşadığım yörede, etin çizilmesi denir. Et parçası, bıçakla bütünlüğü bozulmadan yaprak gibi açılır. Açılan etin kalınlığı 5 mm.'yi geçmez.

Çizilmiş etin inceliği, yufka ekmek sacının verdiği ısı buluşunca, ortaya pür lezzet çıkar. Ekmek sacı pişen etin bazı ince noktalarını kızartır, kavurur ve ortaya müthiş bir aroma çıkarır. Eti yerken çıkan kokusu, gevrekliği, çıtırlığı ve eti pişiren kişinin maharetiyle, etin sululuğunu koruması sayesinde, tarifi mümkün olmayan bir lezzet çıkar ortaya.

Evlerde ki tavalarda pişirilen et, sözünü ettiğim lezzeti vermez. Eğer, eti çok iyi açar (yani, çizerseniz) evde açılır kapanır, kendinden ızgaralı ocak üzerinde çalışan tos makinelerinde de çok güzel et pişirirsiniz. Köylerde sac üzerinde pişirilen etin lezzetini karşılamaz ama, diğer pişirme aletlerinin pişirdiği etlerin lezzetini sollar geçer. Resimdeki et, ocak üzerinde çalışan tost makinesinde pişirilmiştir.